Σάββατο, 2 Ιουνίου 2007

Bliss

Πλοίο. Πλήθος εξοργισμένο να επιζητεί την κεφαλή σου. Πλοίο. Να μασάει αχόρταγα την άσπιλη σάρκα σου. Ομόνοια. Αλαλάζοντες σταυροφόροι. Καρφωμένος στον σταυρό του μαρτυρίου. Το αίμα σου γίνεται πιοτό για τους βαρβάρους. Σε καταλύει σε άστοργες περιπτύξεις. Χαϊδεύει στοργικά το ιδρωμένο μέτωπο σου. Ανταποδίδεις. Εξ ανάγκης. Άλλωστε, τι μπορεί να περιμένει ένας εσταυρωμένος; Μάρτης, γδάρτης και κακός παλουκοκαύτης. Τι προβλέπεται άραγε με αυτούς που κοπανάνε ντενεκέδες στα λιοστάσια για να προγκάνε τις τσίχλες κάθε Φεβρουάριο; Πώς ζητάτε απελευθέρωση των ραβδωτών, όταν τα ανάλογα- πολλώ δε μάλλον- θηράματα περιορίζονται σε συγκεκριμένες και μικρές περιοχές; Η δε σαρξ λέγει, παλλόμενη, τω πνεύματι. Ας αρκεστούμε στην ανάλυση των χιλιοστών των δευτερολέπτων που χρειάζονται από την αντίδραση του κυνηγού στο θήραμα, μέχρι τη στιγμή που θα φθάσουν τα σκάγια μέχρις εκεί.

Δεν υπάρχουν σχόλια: